Έρχεται, λοιπόν, ο γονιός με ακριβώς αυτήν την απορία: «Γιατρέ, εμείς δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε σαν «εναλλακτικοί» γονείς, και σε κανονικό παιδίατρο πηγαίνουμε τα παιδιά μας, και εμβόλια έχουμε κάνει, μπορούμε παρά ταύτα να δίνουμε και ομοιοπαθητικά σκευάσματα στο παιδί μας όταν αρρωσταίνει;»
Κατ΄αρχήν η απορία αυτή καθαυτή δείχνει σκεπτόμενο άνθρωπο, που δεν κάνει με το παιδί οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο του ή διάβασε τυχαία σε μια ομάδα του Facebook, αλλά σκέφτεται πρώτα και ενημερώνεται.
Ομολογώ όμως, πως με εκπλήσσει πάντα (λιγάκι) αυτή η ερώτηση – πριν έρθει για πρώτη φορά ένα ζευγάρι με αυτήν την απορία, δεν είχα καν… φανταστεί πως θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει την κλασική Ιατρική «ασύμβατη» με κάποια φυσική θεραπεία.
Θεωρώ θεμελιώδες να προσπαθούμε πάντα να λύσουμε ένα πρόβλημα υγείας με τη λιγότερη δυνατή φαρμακευτική επιβάρυνση, ιδιαίτερα στα παιδιά μας αλλά και σε μας τους ίδιους (εμείς δηλαδή γιατί να εξαιρούμαστε και να σεβόμαστε την υγεία μας λιγότερο από αυτήν των παιδιών μας;).
Δυστυχώς για τα παιδιά μας, πολλοί γονείς ή/και συνάδελφοι ιατροί σκέπτονται στα άκρα του εξής δίπολου:
-
Το ένα άκρο εκφράζεται στη χρήση αποκλειστικά συμβατικών φαρμάκων, στον φουλ εμβολιασμό ανεξαρτήτως του risk profile του εκάστοτε παιδιού, και στην παντελή απόρριψη των φυσικών θεραπειών, «γιατί είναι τσαρλατανισμοί». Δεν ενδιαφέρεται καν να μάθει πέντε πράγματα ή να δοκιμάσει κάτι για να παρατηρήσει το αποτέλεσμα, και θεωρεί πως οι «εναλλακτικοι» γιατροί/θεραπευτές είναι απατεώνες και πως οι άνθρωποι που τους συμβουλεύονται είναι ηλίθιοι ή τουλάχιστον αφελείς.
-
Το άλλο άκρο απορρίπτει πλήρως την μοντέρνα Ιατρική με όλα τα επιτεύγματά της, απεχθάνεται τον εμβολιασμό χωρίς ποτέ να έχει δει παιδί που να πέρασε πολιομυελίτιδα ή σηψαιμία από HiB, και θεωρεί πως όλοι οι γιατροί ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το πορτοφόλι τους και πως όλες οι φαρμακοβιομηχανίες προέρχονται απ’ ευθείας από τον διάβολο…. ή κάπως έτσι. Απορρίπτει εκ των προτέρων τη φαρμακευτική θεραπεία, φαντατίζεται υπέρ μιας εναλλακτικής προσέγγισης και δεν μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν γιατρό οπότε δεν τους επισκέπτεται και ποτέ, διακινδυνεύοντας ενδεχομένως την υγεία του ή του παιδιού του.
Κατά τη γνώμη μου, η οποιαδήποτε ακραία αντιμετώπιση μας στερεί άσκοπα τη δυνατότητα να μείνουμε ενήμεροι για τα πλεονεκτήματα που μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά μας και η συμβατική ιατρική αντιμετώπιση αλλά και οι φυσικές/ρυθμιστικές θεραπείες.
Δηλαδή, μπορώ να δίνω και απ’ τα δύο;
Η απλή απάντηση στην ερώτηση είναι: λοιπόν ΝΑΙ, βεβαίως μπορείτε και συστήνω θερμά μια συνδυαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας, εφ΄όσον είναι απαραίτητα τα συμβατικά φάρμακα.
Η πιο σύνθετη απάντηση είναι η εξής:
1. Δεν βλάπτετε με κανέναν τρόπο το παιδί σας δίνοντάς του σωστά επιλεγμένα, ποιοτικά ομοιοπαθητικά σκευάσματα όταν αρρωσταίνει. Τα ομοιοπαθητικά δεν αναστέλλουν τη λειτουργία των κλασικών/χημικών φαρμάκων και μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν πριν το χημικό φάρμακο ή συνδυαστικά με αυτό, ή ακόμη και μετά από μια θεραπεία π.χ. με ένα αντιβιοτικό. Το αντίθετο, βέβαια, συμβαίνει, δηλαδή: το ομοιοπαθητικό σκεύασμα συχνά αντιδοτείται από ισχυρά συμβατικά φάρμακα όπως η κορτιζόνη ή τα αντιβιοτικά. Είναι βέβαια κρίμα αν μπλοκαριστεί το ομοιοπαθητικό, αλλά δεν θέτει σε κίνδυνο το παιδί μας.
2. Έχει σημασία να είναι οι γονείς καλά ενημερωμένοι και εξοικειωμένοι με τα σκευάσματα όταν τα επιλέγουν οι ίδιοι, ή να συμβουλεύονται επαγγελματία ομοιοπαθητικό για κάθε σύνθετο πρόβλημα.
3. Σε περιπτώσεις χρόνιων προβλημάτων υγείας αυτό που συστήνω σχεδόν πάντα σε πρώτη φάση είναι ο συνδυασμός των ομοιοπαθητικών με τα συμβατικά σκευάσματα. Σταδιακά βελτιώνεται η γενικότερη εικόνα και υγεία του παιδιού και μειώνεται η συχνότητα και η ποσότητα των χημικών φαρμάκων που είναι απαραίτητα!
Ποια προβλήματα προκύπτουν όταν χρησιμοποιούμε παράλληλα συμβατικά φάρμακα;
Το πρώτο σημαντικό πρόβλημα από τη σκοπιά του ομοιοπαθητικού είναι πως δυσχεραίνεται η αξιολόγηση του σκευάσματος – αν δηλαδή δίνω παράλληλα ένα ομοιοπαθητικό σκεύασμα και ένα αντιβιοτικό ή ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες, δεν μπορώ να ξέρω ποιο από τα δύο βοηθά το παιδί. Το συμβατικό, το ομοιοπαθητικό, ή και τα δύο;
Το πρόβλημα αυτό είναι λιγότερο σημαντικό στην οξεία φάση π.χ. μιας ωτίτιδας – εκεί θέλουμε με κάθε τρόπο να απαλύνουμε τον πόνο και να σταματήσει να υποφέρει το παιδί μας. (Με άλλα λόγια, αν είμαι εγώ η μαμά και ουρλιάζει το παιδί μου από τον πόνο στο αυτί, δεν με νοιάζει ποιο από τα σκευάσματα θα το βοηθήσει τελικά – θέλω κατ’ αρχήν να πάψει να πονάει… τώρα!!)
Σε δεύτερη φάση όμως, και όταν δεν χρειαζόμαστε πια επιτακτικά το συμβατικό φάρμακο, κοιτάμε πάντα να «την βγάζουμε» όσο γίνεται περισσότερο χωρίς χημικά για να έχουμε και καθαρότερη εικόνα για την πρόοδο του παιδιού, και μικρότερη επιβάρυνση του οργανισμού του, και καλύτερη υγεία μακροπρόθεσμα.
Ένα δεύτερο σημαντικό πρόβλημα είναι πως η χρήση κορτιζονούχων φαρμάκων ή αντιβιοτικών «μπλοκάρει» τη λειτουργία μιας ρυθμιστικής θεραπείας όπως είναι η Ομοιοπαθητική. Κάθε ρυθμιστική θεραπεία δίνει ένα έρεισμα στον οργανισμό που τον ωθεί στην αυτοϊαση. Όταν λαμβάνει όμως το παιδί ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως είναι η κορτιζόνη, το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν λειτουργεί φυσιολογικά και το ομοιοπαθητικό σκεύασμα συχνά δεν θα δράσει όπως σε έναν «καθαρό» οργανισμό.
Και πώς λύνονται αυτές οι δυσκολίες που προκύπτουν από τον συνδυασμό των θεραπειών;
ΔΕΝ λύνονται. Η παράλληλη λήψη δημιουργεί προβλήματα κυρίως σε εμάς, τους γιατρούς, οι οποίες όμως στην πορεία συνήθως ξεπερνιούνται – η εικόνα ξεκαθαρίζει και η θεραπεία γίνεται όλο και πιο απλή και αποτελεσματική όσο καλύτερα γνωρίζουμε το παιδί. Το παιδί δεν επιβαρύνεται με υψηλότερο ρίσκο ή περισσότερες παρενέργειες.
Το δυνητικό όφελος για το παιδί είναι πολύ μεγάλο με τη χρήση φυσικών θεραπειών, μερικές φορές είναι σχεδόν απίστευτα τα αποτελέσματα που βλέπουμε και θεωρώ πως κάθε παιδί αξίζει μια ευκαιρία να απομακρυνθεί από τη συμβατική φαρμακοθεραπεία.
Προσωπικά συστήνω μια έξυπνη και ρεαλιστική αντιμετώπιση, ανάλογα με τη βαρύτητα ή την οξύτητα του περιστατικού.
Εδώ ένα παράδειγμα σε οξύ περιστατικό:
Ένα 3χρονο κοριτσάκι ξυπνά τη νύχτα ουρλιάζοντας από τον πόνο στο αυτί, αξιολογώ την εικόνα του και χορηγώ Aconitum σε πρώτη φάση κάθε 10-15 λεπτά και βάζω και ένα επίθεμα στο αυτάκι. Αν δεν δείξει εμφανή βελτίωση μέσα σε μια ώρα, ΔΕΝ θα το αφήσω να σφαδάζει για τρεις ώρες για να μην δώσω το «κακό χημικό φάρμακο».
Θα δώσω εννοείται την ιβουπροφαίνη (Algofren) και θα την δώσω με ευγνωμοσύνη που την διαθέτουμε!
Το πρωί, όταν θα έχουν ηρεμήσει κάπως τα πράγματα, θα αξιολογήσω ξανά την εικόνα του παιδιού και θα χορηγήσω π.χ. Pulsatilla ή Belladonna ή ξανά Aconitum ή όποιο σκεύασμα ταιριάζει καλύτερα με την εικόνα του, και ούτω καθεξής.
Εδώ θα βρείτε π.χ. πώς συνδυάζουμε συμβατικά με ομοιοπαθητικά φάρμακα στην Οξεία Λαρυγγίτιδα >>
Σε μια χρόνια περίπτωση π.χ. ενός παιδιού με καρδιοπάθεια ή νεφροπάθεια που παίρνει τακτικά φάρμακα, προσωπικά θα χρησιμοποιούσα ομοιοπαθητικά φάρμακα ή βότανα όταν παρουσιάζει συμπτώματα καθημερινών ασθενειών με σκοπό να ελαχιστοποιήσω όσο περισσότερο γίνεται την ποσότητα των φαρμάκων που πρέπει να λάβει. Έχω δει πολλά παιδιά που σταδιακά μείωσαν την ποσότητα των φαρμάκων τους, και λίγα που τα ξεφορτώθηκαν παντελώς.
ΔΕΝ υποστηρίζω σε σοβαρές και χρόνιες περιπτώσεις την απόρριψη, ιδιαίτερα την ξαφνική απόρριψη, συμβατικών φαρμάκων που χρειάζεται ένα παιδί. Είναι ακραία αντιμετώπιση το να κόβουμε ξαφνικά μια συμβατική θεραπεία, ιδιαίτερα σε ένα παιδί με χρόνιο πρόβλημα υγείας – και θα οδηγήσει σε πολλές περιπτώσεις σε ραγδαία επιδείνωση της υγείας του με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει να καταλήξει στο νοσοκομείο ή και χειρότερα.
Χρειάζεται κατά τη γνώμη μου μια ήρεμη αντιμετώπιση χωρίς να δαιμονοποιούμε ούτε το ομοιοπαθητικό, αλλά ούτε και το συμβατικό φάρμακο. Και τα δύο έχουν σημαντική αξία, ανάλογα με την περίσταση. Στην πορεία όμως, πολλά πράγματα που στην αρχή φαντάζουν ουτοπικά όταν το παιδί μας παίρνει δύο τσάντες φάρμακα κάθε μήνα, γίνονται πραγματικότητα με την ομοιοπαθητική!
Ο 8,5 μηνών γιος μου εδώ και 2-3 μέρες ήταν ιδιαιτέρως ανήσυχος και αποζητούσε την αγκαλιά μου για να ηρεμήσει. Γκρίνιαζε αν έφευγα για λίγο από το οπτικό του πεδίο και τον είχα πχ στο πάρκο ή στο χαλί. Το μεσημέρι έκλαιγε και δεν ήθελε να κοιμηθεί παρ’ότι έδειχνε σωματικά εξαντλημενος. Ταυτοχρόνως είχε τα χέρια στο στόμα καθώς βγάζει 2 δόντια ταυτόχρονα και τα ούλα του είναι πρησμένα. Θα ήταν η πρώτο φορά που είχα αποφασίσει να δώσω ντεπόν αλλά το ξανασκέφτηκα.
Του έδωσα το απόγευμα Chamomilla 200CH έχοντας διαβάσει το βιβλίο σας. Ηρέμησε κάναμε το βραδινό μας μπάνιο και κοιμήθηκε ήρεμος ως το πρωί. Εφόσον είδα άμεση βελτίωση στη συνολική του κατάσταση χωρίς να αλλάξει κάποια άλλη συνθήκη (ούτε πχ το δόντι βγήκε – ακόμα στο σκάσιμο είναι – ούτε εγώ τον είχα διαρκώς αγκαλιά) θεωρώ ότι το σκεύασμα ήταν που επέδρασε. Σωστά;
Επισης αυτό που δεν έχω καταλάβει: τα σφαιρίδια τα πιάνουμε με γάντια;
Εμας μας ετοίμασε η φαρμακοποιός το σκεύασμα σε κάψουλα τριμμένο και άνοιξα την κάψουλα κι έδωσα τα τρίμματα. Το ίδιο δεν είναι;
Σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας: είμαι νέα μαμά και με βοηθανε τόσο μα τόσο πολύ!
Καλησπέρα Στέλλα,
χαχαχα, ναι, απόλυτα σωστά δράσατε και ήσασταν και σούπερ εύστοχη, ΜΠΡΑΒΟ!! Στην αρχή είναι δύσκολο για όλους γιατί όλοι ξεκινούν μια μέρα από το μηδέν. Κανονικά ρίχνετε τη σκόνη ή τα τρίμματα ή τα σφαιρίδια απ’ ευθείας στο στόμα του παιδιού χωρίς να τα πιάνετε, διαβάστε και την απάντηση που έδωσα λίγο πιο κάτω περί δοσολογίας κλπ.
Καλή συνέχεια και εις ανώτερα!!
Σουζάννα
Πολλά ευχαριστώ μου λύσατε μια μεγάλη απορία! Ναι αυτό έκανα: άνοιξα την κάψουλα κι έδωσα τη σκόνη στο στόμα απευθείας χωρις να την πιάσω. Το επόμενο μου βήμα είναι να φτιάξω ένα ομοιοπαθητικο φαρμακείο να το έχω στο σπίτι ως Α επίπεδο άμυνας. Μετά, βλέποντας και κάνοντας 🙂 Σας ευχαριστώ που απαντάτε και βοηθάτε: είστε σπάνια περίπτωση και πολύτιμη!
Να είστε καλά!!
Κα Kemper συμφωνώ μαζί σας για τον συνδυασμό αλλοπαθητικής και ομοιπαθητικής ιατρικής. Αυτό κάνω εδώ και χρόνια και χάρηκα πολύ που σας βρήκα στο ιντερνετ. Θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας για τα εμβόλια. Χρησιμοποιώ χρόνια ομοιοπαθητική αλλά τα εμβόλια τα έχω κάνει όλα στην κόρη μου όταν ήταν μικρή. Αυτό που με προβληματίζει τώρα είναι το Gardasil. Η κόρη μου είναι 16 χρονών και ήδη όλες οι συμμαθήτριες της το έχουν κάνει στο σχολείο (μένουμε Σουηδία όπου γίνεται δωρεάν στις ηλικίες 12-14). Είπα όχι στην αρχή γιατί είχα διαβάσει για διάφορες επιπλοκές αλλά τώρα το ξανασκέφτομαι και θα ήθελα τη γνώμη σας. Να το κάνουμε; Επίσης παλιότερα ένας ομοιπαθητικός που έβλεπα στην Ελλάδα πρότεινε να παίρνει κανείς thuya πριν και μετά τον εμβολιασμό. Τι λέτε γι’αυτό; Αν ισχύει τι δοσολογία θα προτείνατε;
Γεια σας, το σχόλιό σας μου ξέφυγε τελείως, λυπάμαι!
Εννοείται πως νομικά δεν μπορώ να σας συστήσω να εμβολιαστεί ή όχι η κόρη σας. Σε γενικές γραμμές εμείς εδώ στην Ελβετία εμβολιάζουμε τα κορίτσια (το εμβόλιο HPV έχει συσταθεί να γίνεται και στα αγόρια αλλά στην πράξη σπανιότατα το κάνουμε) σε ηλικία μεταξύ 11-16 ετών. Κορίτσια πολύ "τσαχπίνικα" καλό είναι να εμβολιάζονται πριν την πρώτη επαφή και πρέπει να συνειδητοποιούν πως το εμβόλιο κάθε άλλο παρά λευκή επιταγή αποτελεί – μπορούν μια χαρά να κολλήσουν όλα τα υπόλοιπα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, πράγμα που δυστυχώς συμβαίνει.
Κορίτσια πολύ συντηρητικών οικογενειών (π.χ. ορθόδοξες Εβραίες) δεν εμβολιάζονται για τον HPV – παντρεύονται σχετικά νέες και ζουν μονογαμικά ως επί το πλείστον για την υπόλοιπη ζωή τους, και οι σύζυγοί τους επίσης, οπότε το ρίσκο τους είναι πρακτικά μηδέν.
Πάντως ένα πρέπει να ξέρει η κόρη σας, πως αν έχει σκοπό να έχει σεξουαλική επαφή χωρίς χρήση προφυλακτικού (δηλαδή παίρνοντας π.χ. αντισυλληπτικά) καλό είναι να "τσεκαριστεί" πριν ο σύντροφος, π.χ. με επίσκεψη σε έναν ουρολόγο και εξετάσεις. Συχνά κάνουν και οι δύο στο ζευγαράκι εξετάσεις ώστε να είναι "δίκαιο".
Ελπίζω να σας βοήθησα!
Σουζάννα
H μεγαλη μου κόρη εχει εμβολιαστεί, ενω η μικρη καθολου. Υπαρχουν εμβολια που υα επρεπε να της κανω γιατι η ασθενεια ειναι θανατηφορα??? Ανεμοβλογια ας πουμε, βγαλαμε κ την περασαμε μια χαρα με 2-3 σημαδακια. Υπαρχει καποιο εμβόλιο που νομιζετε οτι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε???
Καλησπέρα σας,
για νομικούς και πρακτικούς λόγους δεν συστήνω εμβόλια ναι ή όχι ποτέ μέσω διαδικτύου. Και στο ιατρείο γενικά θεωρούμε πως είναι απόφαση των γονέων τι θέλουν και τι δεν θέλουν να κάνουν. Η ανεμευλογιά ανήκει στις ασθένειες που δεν εμβολιάζουμε παρά σε ειδικές περιπτώσεις εδώ στην Ελβετία. Αλλά κανείς δεν αμφισβητεί πως π.χ. ο τέτανος έχει υψηλότατη θνησιμότητα. Δεν έχω δει περιστατικό που να επιζήσει. Είναι λίγα μεν, αλλά υπαρκτά.
Καλή συνέχεια! Σουζάννα
Καλησπέρα σας δρ.Κεμπερ. στην Ελβετία το εμβόλιο του τετάνου είναι μόνο για τον τέτανο ή είναι 1 εμβόλιο για 3 διαφορετικές ασθένειες όπως είναι στην Κύπρο ?
Καλημέρα Μαρία και Χρόνια Πολλά!
Υπάρχει εμβόλιο και μονό, που παραγγέλνουμε από την Ιταλία από όσο ξέρω (δεν είμαι σίγουρη, δεν το παραγγέλνω εγώ προσωπικά, τις παραγγελίες τις αναλαμβάνει η βοηθός στο ιατρείο). Τα περισσότερα παιδιά εμβολιάζονται κατά του τετάνου στο πλαίσιο του βασικού εμβολιασμού με 5πλό ή 6πλό (και αργότερα 4πλό) εμβόλια.
Καλές υπόλοιπες γιορτές να έχετε, Σουζάννα🎄
Κα Κεμπερ καλησπερα, είναι εξαιρετικά ορθολογικό το άρθρο σας κ συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση σας σχετικώς με τον συνδυασμό ομοιοπαθητικής -ιδιοσυγκρασιακής ιατρικής & άλλο παθητικής όταν η χρήση της είναι απαραίτητη! Είμαι μητέρα σε ένα αγόρι σχεδον τεσσάρων ετών κ ευτυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει χρειαστεί να χρησιμοποιήσω κάποιο χημικο φάρμακο. Ο προβληματισμός μου αφορά την επισήμανση σας «Φούλ εμβολιασμό κ risk profile”. Αν δεν είναι μακρά συζήτηση τι σημαίνει κ πως επισημαίνεται από τον γονέα το προφίλ επικινδυνότητας κ με ποια κριτήρια επιλέγονται τα εμβόλια για κάθε παιδί; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων
Χαχα, είναι ΠΑΝΤΑ μακρά συζήτηση. Θα εμβολιαστεί διαφορετικά το παιδί των 6 μηνών με την συγγενή καρδιοπάθεια, και διαφορετικά το δικό σας παιδί, που είναι υγιέστατο. Το ερώτημα είναι πάντα στο κάθε εμβόλιο, ποιο είναι το προσδωκόμενο όφελος και ποιο το ρίσκο. Αν ένα παιδί πάει πολύ νωρίς στο σταθμό, έχει μεγαλύτερο ρίσκο και μεγαλύτερο προσδωκόμενο όφελος. Το ίδιο ισχύει για το παιδί με την νεφροπάθεια και το σύνδρομο Down. Καλή συνέχεια! Σουζάννα
Καλησπέρα σας. Σας διαβάζω μέρες τώρα κ νομίζω πως ανακάλυψα ένα πολύτιμο θησαυρό κ για εμάς αλλά κ για τα μικρά παιδάκια μας. Σας ευχαριστώ γι αυτό, αναμένω κάθε τι καινούργιο κ τι κρίμα που δεν είστε κοντά μας. Παρόλα αυτά ήθελα να ρωτήσω το εξής. Έκανα ομοιοπαθητικη στον μεγάλο μου γιο τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Τωρα είναι 7. Έχω ένα σωρό από καψουλιτσες, οι περισσότερες σε μορφή σκόνης. Μετά από τόσα χρονια κρατάνε η πρέπει να τις αντικαταστησω?? Ευχαριστώ
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια! Τα σκευάσματα, εφόσον δεν έχουν υποφέρει σε τρελές ζέστες κλπ, κρατούν χρόνια. Τα παλιότερα που έχω είναι περίπου 13 ετών, και ακόμα λειτουργούν (με την προϋπόθεση πως επιλέγω εύστοχα). Λένε πως τα σκευάσματα που έφτιαχνε ο Hahnemann με το χέρι, πλέον πάνω από 200 ετών, ακόμα είναι αποτελεσματικά. Αλλά στη θέση σας θα τα χρησιμοποιούσα και μόνο αν δείτε πως δεν κάνουν πια τίποτα θα τα αντικαθιστούσα.
Καλή συνέχεια!
Σουζάννα
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ Κ Γ ΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΑΝ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΤΟ FLIXODITE. ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΕΣ Κ ΛΑΡΥΓΓΙΤΙΔΕΣ Κ ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΜΥΞΑ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΤΟ SEPTILIN ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ?Η ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ?ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !
Ξέρετε, το Flixotide είναι σπρέι κορτιζόνης, δηλαδή κάνει τοπικά ανοσοκαταστολή στους πνεύμονες. Λειτουργεί μεν καλά για τη φλεγμονή, αλλά τελικά ένα παιδί που το παίρνει συνέχεια… αρρωσταίνει και πιο εύκολα. Δείτε αν θέλετε προσεκτικά ένα βίντεο που έχω φτιάξει για τα προβλήματα που έχω φτιάξει για αυτό το θέμα: https://youtu.be/H5UUCzJGb10
Τώρα, το Septilin κλπ μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν θα λύσουν το πρόβλημα, μιλήστε με τον γιατρό σας!
Καλή συνέχεια, Σουζάννα
Καλησπέρα,εύχομαι ο Θεός να σας έχει καλά.
Σε σχόλιο που έχετε παραθέσει παρακάτω,γράφεται ότι δεν έχετε δει περιστατικο που να έχει επιζήσει από τέτανο? Είμαι νέα μητέρα μιας μικρής 3μηνων διορθωμένη ηλικία. Γεννήθηκε 1350,gr. Πηγαίνουμε σε ομοιοπαθητικό παιδίατρο και αποφασίσαμε να κάνουμε τα εμβόλια λίγο αργότερα από το προβλεπόμενο. Εκκρεμεί μια εξέταση , εγκεφαλογράφημα , εξαιτίας σπασμών που είχε κάνει όσο νοσηλευόταν στην εντατική. Αγχώθηκα πολύ με αυτό που διάβασα μάλλον έπρεπε ήδη να είχα κάνει το πρώτο εμβόλιο. Πως μπορεί ένα παιδί να κολλήσει τέτανο?
Καλησπέρα σας, ευχαριστώ για τις ευχές, ανταποδίδω!
Σας συστήνω γενικά στο διαδίκτυο να προσέχετε και να μην αγχώνεστε τόσο, γράφονται διάφορες παλαβομάρες που μόνο τρομάζουν τον κόσμο χωρίς λόγο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτά που σας γράφω είναι έγκυρα, αλλά δεν με ξέρατε και χθές, σωστά;
Ο τέτανος μεταδίδεται από τον βάκιλλο του τετάνου που υπάρχει παντού στον κόσμο σε σκόνη και χώματα, και εισχωρεί στο σώμα μέσω ανοικτών, συνήθως βαθιών πληγών. Πράγματι έχει υψηλότατη επικινδυνότητα (υπάρχουν περιστατικά που επιζούν, απλά εγώ δεν έχω δει κανένα), αλλά το ρίσκο ενός βρέφους να νοσήσει είναι λογικά ελάχιστο αν δεν έχει πληγές κλπ. Μιλήστε με τον παιδίατρό σας, εγώ νομικά δεν μπορώ να σας κάνω κάποια σύσταση.
Καλή συνέχεια! Σουζάννα
Ευχαριστώ για την άμεση απάντηση!!! Η γρατζουνιά από τα νύχια στο πρόσωπο θεωρείται πληγή που μπορεί να προσβληθεί ; Έβγαλε και λίγη πετσουλα! Όσο νύχι και να κόψω πάντα τα καταφέρνει να γρατζουνισει το πρόσωπο της!
Ο αντιτετανικος όρος δλδ δε σώνει τη κατάσταση? Άρα όλοι οι γονείς που δεν εμβολιάζουν τα παιδιά και αυτά παίζουν και χτυπάνε ανοίγουν πληγές στα πόδια – χέρια έχουν μεγάλο κίνδυνο να κολλήσουμε τέτανο? Συγνώμη για τις πολλές απορίες !!! Πάντως δε ξέρεις τι να πιστέψεις , τι να διαβάσεις και πως να αποφασίσεις για μια ζωή… Και μάλιστα του παιδιού σου. Μιας και δεν είμαστε γιατροί αλλά απλές μαμαδες…
Μην υποτιμάτε την αξία σας σαν μητέρα, σε τελευταία ανάλυση εσείς αποφασίζετε. Προβληματικές για τον τέτανο είναι κυρίως οι βαθιές πληγές, όχι οι επιφανειακές που έρχονται σε επαφή με την ατμόσφαιρα. Σε αυτό το θέμα γενικά δεν υπάρχουν τρομερά αντικρουόμενες πληροφορίες πάντως, δεν σας λέω κάτι που δεν θα σας έλεγε και ο γιατρός σας. Και ναι, εφόσον γίνει πολύ σύντομα μετά το τραύμα, ο αντιτετανικός ορός συνήθως είναι πολύ αποτελεσματικός. Απλά συχνά τα τραύματα δεν γίνονται αντιληπτά αν πατήσει κάτι το παιδί (αγκάθια, παλιές σανίδες κλπ.)
Ευχαριστώ💛
Καλημέρα!!! Θα ήθελα αν μπορούσατε να μου δώσετε περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την αιμορραγική γρίπη και τον πνευμονιόκοκκο … Δεν έχουμε κάνει ακόμα τα εμβόλια και έχουμε αποφασίσει ότι θα γίνουν αργότερα σε συννενόηση με τον παιδίατρο μας αλλά επειδή βρισκόμαστε σε ξένη χώρα και το πρόβλημα της πλήρης συννενόησης με τον παιδίατρο μας δημιουργεί ακόμα θεματακια καθόμαστε και ξενυχταμε διαβάζοντας πολλά πάρα πολλά που τελικά δεν μας βοηθάνε για να αποφασίσουμε αν πρέπει να κάνουμε τα συγκεκριμένα εμβόλια ή όχι. Οτιδήποτε σε υλικό που θα μας βοηθούσε στην απόφαση θα ήταν χρήσιμο… Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων και λόγω της ημέρας Χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη!!
Καλημέρα Θεώνη και Χρόνια πολλά!
Δεν ξέρω τι εννοείτε με «αιμορραγική γρίπη», υπάρχουν ιογενείς αιμορραγικοί πυρετοί αλλά όχι στην Ευρώπη – ή τουλάχιστον δεν έχω δει ποτέ περιστατικό. Αιμορραγική διάθεση κάνουν διάφοροι ιοί και βλέπουμε που και που περιστατικά, το καθένα αντιμετωπίζεται κατά περίπτωση.
Για τον πνευμονιόκοκκο ειλικρινά μπορείτε να βρείτε με μια απλή αναζήτηση άπειρες πληροφορίες, δεν έχω κάποιο έτοιμο άρθρο ούτε είναι κάτι που μπορούμε να λύσουμε στα σχόλια – η έκταση του θέματος είναι πολύ μεγάλη. Αν εννοείτε αν εμβολιάζω τα παιδιά κατά του πνευμονιοκόκκου, η απάντηση είναι «ναι», ανάλογα με το παιδί και το risk profile εφαρμόζω συχνά μειωμένο σχήμα (1+1 αν το πρώτο εμβόλιο γίνεται μετά τον 6ο μήνα), και μόνο ένα εμβόλιο αν γίνει μετά τα πρώτα γενέθλια.
Καλή συνέχεια, Σουζάννα 🌷