Πρόσφατα έλαβα το εξής μήνυμα από μια έξυπνη μαμά: «Πολύ χρήσιμες οι συμβουλές σας στο άρθρο για τον πυρετό σας ευχαριστούμε πολύ … έμενα είχε αρρωστήσει πριν λίγες μέρες το μωρό (8μηνων) είχε πυρετό τρεις μέρες και μετά του χορηγήσαμε αναγκαστικά αντιβίωση να αναφέρω ότι θηλαζει αποκλειστικά και ήταν δύσκολα να δώσουμε κάτι άλλο σε υγρό δεν έπινε τίποτα ούτε γάλα σχεδόν 3 μέρες τι θα προτείνατε σ αυτήν την περίπτωση?»
Βρίσκω πως αυτή η ερώτηση είναι πραγματικά πολύ, πολύ καλή.
Και επειδή είμαι λίγο σπασίκλα και υπερ-αναλυτική, ας αρχίσουμε από τα βασικά:
1. Το μωρό είναι πράγματι μωρό;
(σε 90% των περιπτώσεων που άκουγα στο τηλέφωνο ότι «το μωρό έχει πυρετό», το μωρό μπορεί να ήταν 18 μηνών, δυόμιση ετών, 3+ ετών, ακόμη και σε έναν πεντάχρονο από τη Μυτιλήνη είχαν αναφερθεί σαν «μωρό» – ΔΗΛΑΔΗ, αυτά τα παιδιά κοντεύουν να έχουν δικαίωμα ψήφου και δεν είναι μωρά, χαχαχα!)
2. Μήπως είναι το μωρό κάτω από 3 μηνών;
Η ηλικία των 3 μηνών είναι κατακόκκινη γραμμή – όχι όπως στους πολιτικούς!!
Αν ένα μωρό έχει πυρετό σε τόσο μικρή ηλικία, υπάρχει πράγματι αυξημένη ανησυχία από την πλευρά των παιδιάτρων λόγω ηλικίας, πιθανής σηψαιμίας, μηνιγγίτιδας κλπ κλπ. Τα βρέφη κάτω των 3 μηνών με θερμοκρασία πάνω από 38.0°C πρέπει να εξετάζονται μέσα σε λίγες ώρες (όχι παραπάνω από 12 ώρες) από γιατρό και ακολουθεί ολόκληρη διαδικασία για την εύρεση της εστίας του πυρετού, δηλαδή για να βρεθεί από πού προέρχεται ο πυρετός. Τόσο μικρά μωρά έχουν υψηλά επίπεδα προστασίας λόγω «δανεικών» αντισωμάτων από τον πλακούντα, ακόμη και αν δεν θηλάζουν. Ως εκ τούτου, παρουσιάζουν σπάνια πυρετό και τον παίρνουμε στα *πολύ* σοβαρά. Δεν τους δίνουμε αντιπυρετικά χωρίς να είναι ήδη σε διαδικασία εξιχνίασης το μυστήριο!
3. Ο πυρετός είναι πράγματι πυρετός;
Θυμίζω πως, αν μετράτε τη θερμοκρασία του παιδιού στη μασχάλη,
-
φυσιολογικότατη θερμοκρασία είναι από 36.0-37.0°C,
-
τα λεγόμενα «δέκατα» είναι από 37.1-38.0°C και
-
πυρετός θεωρείται κάθε θερμοκρασία πάνω από 38.0°C.
«Υψηλός πυρετός» είναι μία έκφραση που χρησιμοποιείται από τον καθέναν διαφορετικά. Για μένα και για τους ασθενείς μου, οτιδήποτε κάτω από 39.5°C δεν μπορεί να θεωρηθεί «υψηλός πυρετός» (στο κάτω-κάτω, αν το 39.1°C είναι υψηλός πυρετός, το 41.2°C τί είναι δηλαδή;; το 42.0°C που ανέβασε μια ωραία πρωία το δικό μου το παιδί με μια βαρβάτη ίωση;).
Τονίζω σε αυτό το σημείο πως ο πιο σωστός και σίγουρος τρόπος να μετρήσει κανείς τη θερμοκρασία ενός μωρού είναι με λίγη βαζελίνη και ένα θερμόμετρο υδραργύρου ή ψηφιακό που τοποθετείται στον ποπό του παιδιού για λίγα δευτερόλεπτα. Και πριν γίνει ο απόλυτος χαμός (στην Ελλάδα τον ποπό δεν τον πλησιάζουμε, ειδικά αν ανήκει σε αγοράκι, ούτε υπόθετα τους δίνουμε ακόμη και αν κάνουν εμετό τα πάντα… άλλο ταμπού θέμα αυτό). Στον ποπό λοιπόν, οι θερμοκρασία είναι πάντα περίπου 0.5°C πάνω από τη μασχάλη, οπότε αναλόγως οι φυσιολογικές τιμές που ανέφερα είναι όλες κατά 0.5°C πιο ψηλά από αυτές που αναφέρθηκαν πιο πάνω για τη μασχάλη.
Ας επανέλθουμε λοιπόν……… στην ερώτηση της μαμάς: το μωρό της είναι πράγματι μωρό, όχι κάτω των 3 μηνών, και θα υποθέσουμε πως είχε πράγματι για τρεις μέρες πάνω από 38.0°C και δεν έπεφτε με αντιπυρετικά. Το πιο ανησυχητικό σε αυτά που διηγείται είναι το «δεν έπινε τίποτα ούτε γάλα σχεδόν 3 μέρες», οπότε πιθανότατα εννοεί και τα αντιπυρετικά σε μορφή σιροπιού. Αν λοιπόν το παιδί δεν ήθελε τα αντιπυρετικά σιρόπια, δεν χορηγήθηκαν σε μορφή υποθέτου, συνέχισε ίσως να είναι χάλια οπότε κατέληξαν ίσως σε αδιέξοδο και πήρε «αναγκαστικά αντιβίωση».
Δεν ξέρω όλη την ιστορία. Αλλά θα σας πω ποιος θεωρώ είναι ο πιο έξυπνος συλλογισμός, σε αυτήν και σε κάθε άλλη παρόμοια περίπτωση:
Α) Ξέρουμε ΓΙΑΤΙ έχει το μωρό πυρετό;
Αν είναι π.χ. κάποιος άλλος άρρωστος στην οικογένεια, το πιο πιθανό είναι πως έχει κολλήσει το μωρό την ίδια ίωση και δεν θα χρειαστεί αντιβιοτικά εκτός αν κάνει αληθινές επιπλοκές (βακτηριακή επιμόλυνση, πνευμονία, ωτίτιδα με διάτρηση του τυμπάνου, κάτι τέτοιο). Αν δεν υπάρχει εμφανής εστία σαν π.χ. μύξες ή βήχας, και δεν υπάρχει ούτε «εστία» στην εξέταση του παιδιάτρου, το επόμενο βήμα είναι μια εξέταση ούρων για να βρεθεί μια πιθανή ουρολοίμωξη.
Οπότε:
i) Αν έχει μια ίωση, θα χρησιμοποιήσουμε φυσικές θεραπείες, αντιπυρετικά σε σιρόπι ή σε υπόθετο, θα δίνουμε σουπίτσα ίσως και με τη σύριγγα, και θα χορηγήσουμε φροντίδα και υπομονή για συνολικά 3-5 εικοσιτετράωρα, γιατί τόση είναι μια μέση διάρκεια μιας οξείας εμπύρετης ίωσης (ακούγεται φοβερή η φράση, έ;; Σημαίνει «έχει μια γριπούλα»).
ii) Αν έχει ουρολοίμωξη, θα πάρει αντιβιοτικά και θα ακολουθηθεί ειδική ερευνητική διαδικασία με περαιτέρω εξετάσεις.
iii) Αν δεν έχει κάτι από τα παραπάνω και δεν ξέρουμε τί έχει ακριβώς, η κλινική του κατάσταση είναι χάλια ή η διάρκεια του πυρετού πλησιάζει ή υπερβαίνει τα 5 εικοσιτετράωρα χωρίς να ανοίγουν τα διαστήματα (δηλαδή εκεί που έκανε πυρετό στο 3ωρο να κάνει στις 6-7 ώρες), πρέπει να κάνει εξετάσεις αίματος.
Β) Μα δεν θέλω να ταλαιπωρήσω το μωρό με εξετάσεις αίματος και ούρων…
Ναι. Ούτε εγώ θέλω. Αλλά αν έχω μπροστά μου ένα μωρό με 3 μέρες πυρετού σε κακή κλινική κατάσταση, σε μια υγιέστατη οικογένεια, δεν είναι σωστό να μην αποκλείσω την ουρολοίμωξη. Αν την έχει πράγματι, τότε πρέπει να ξέρω και με ποιο μικρόβιο την έχει, για να αλλάξω ενδεχομένως το αντιβιοτικό. Η συλλογή ούρων με σακουλάκι είναι κουραστική και εκνευριστική αλλά δεν γνώρισα μέχρι στιγμής ποτέ γονιό που αρνήθηκε να κουραστεί για το παιδί του. Και δεν πονάει η συλλογή ούρων.
Η εξέταση αίματος πονάει σίγουρα. Μπορείτε να βάλετε μία ώρα πριν την αιμοληψία ΕΜLA Patch στο παιδί, αυτό βοηθά ήδη πολύ. Αλλά ωραία εμπειρία δεν θα είναι. Αν όμως είναι απαραίτητη, είναι απαραίτητη και θα γίνει. Τονίζω πως χρησιμοποιώντας φυσικές θεραπείες και σωστή, ήρεμη διαχείριση σπάνια είναι απαραίτητη μια φλεβική αιμοληψία γιατί τα παιδιά έχουν συνήθως ιογενείς ασθένειες=ιώσεις, που.δεν.παίρνουν.αντιβιοτικά.
Γ) Τί άλλο μπορώ να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση;
Εάν δεν βοηθούν επαρκώς οι φυσικές μέθοδοι για να αισθανθεί καλύτερα το παιδί και να πίνει αρκετά υγρά, χρησιμοποιήστε αντιπυρετικά με γενναιοδωρία. Προσέξτε δεν ανέφερα ύψος πυρετού γιατί μπορεί άνετα ένα παιδί να έχει πυρετό, να κοιμάται σχετικά ήρεμα και όταν ξυπνάει ή το ξυπνάμε, να πίνει αρκετά καλά. Εδώ δεν είμαστε υποχρεωμένοι να ρίξετε τον πυρετό, γιατί άλλωστε να κόβουμε την άμυνα του παιδιού μας;
Τα αντιπυρετικά είναι πολύτιμα κυρίως γιατί διευκολύνουν το παιδί στο να μπορεί να κοιμηθεί καλύτερα και να μπορεί να πίνει – και ο ύπνος και τα υγρά είναι απαραίτητα για να γίνει καλά!!
Για να συνοψίσω λοιπόν την απάντησή μου στη μαμά αυτού του παιδιού με ελάχιστα λόγια, αν σας ξανατύχει παρόμοια κατάσταση:
-
Βεβαιωθείτε πως ξέρετε ΓΙΑΤΙ έχει το παιδί σας πυρετό. Αν δεν έχει κάτι διαπιστωμένα βακτηριακό (είτε με εξέταση ούρων ή αίματος ή ο γιατρός να βλέπει έναν τόνο πύον στις αμυγδαλές ή άλλη ξεκάθαρη κλινική ένδειξη που να βγάζει μάτι), ΔΕΝ θα πάρει αντιβίωση μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
-
Αν δεν έχει κάτι διαπιστωμένα βακτηριακό χρησιμοποιήστε κατά κόρον φυσικές θεραπείες. Αν παρά ταύτα αισθάνεται χάλια και δεν πίνει, πρέπει να το βοηθήσετε με πολλή υπομονή και επιμονή, σουπίτσα, και ένα σωρό αντιπυρετικά/παυσίπονα, ώστε να μην καταλήξετε σε αδιέξοδες καταστάσεις.
-
Αν πράγματι έχει διαπιστωμένη βακτηριακή λοίμωξη, φροντίστε να παίρνει προβιοτικά καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας και ιδανικά και μετά για μερικές εβδομάδες, για να ξαναφτιάξει σιγά σιγά το ανοσοποιητικό του. Και συνεχίστε το θηλασμό και μην ακούτε κανέναν, μπράβο σας!!
-
Αν το μωρό σας πήρε «προληπτικά» αντιβίωση, στην καλύτερη και πιο πιθανή περίπτωση την πήρε χωρίς λόγο και απλά χαλάσατε ένα πλήθος καλών βακτηρίων που του δίνατε τόσο καιρό με τον αποκλειστικό θηλασμό :-(. Στη χειρότερη περίπτωση είχε κάτι πιο σοβαρό όπως π.χ. μια ουρολοίμωξη για την οποία έπρεπε να είστε ενημερωμένοι για να ακολουθήσετε περαιτέρω εξετάσεις και να βρείτε αν π.χ. έχει κάποια δυσπλασία ή στένωση στο ουροποιητικό σύστημα.
Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο για το παιδί σας στο μέλλον και ευχαριστώ για την εύστοχη ερώτηση!
Διαβάστε επίσης τι πρέπει να ξέρει ο κάθε γονιός για τους πυρετικούς σπασμούς ΕΔΩ:

















Αν ωστόσο το μωρό είναι πχ 5 μηνων κ δεν τρώει ακόμη ούτε σούπες πάρα μόνο θηλάζει πώς θα το εφοδιασουμε με υγρα;
To θηλάζετε, φυσικά, πολύ πολύ πολύ συχνά σε μικρές ποσότητες!!! Καλή ανάρρωση, Σουζάννα
Αγαπητή,
με αφορμή αυτό το άρθρο θα ήθελα να σας εκφράσω τη μεγάλη μου ευγνωμοσύνη για όλο αυτό τον κόπο που καταβάλλετε για να μας εκπαιδεύσετε! Ο μικρούλης μας (9 μηνών) πέρασε μια τετραήμερη ταλαιπωρία με πολλούς εμετούς, διάρροιες, πυρετό (μέχρι 40,2). Τον είδα που έπιανε το αυτάκι του και την 4η μερα τον πήγα στη γενική γιατρό (μένουμε στο Παρίσι και οι παιδιατροι είναι δυσεύρετοι). Επιβεβαίωσε ωτίτιδα στο δεξι αυτί και έγραψε αντιβίωση. Αν και ο σύζυγος δεν πολυσυμφωνουσε, δεν πηρε την αντιβίωση και την επόμενη μέρα ηταν το παιδάκι μας και πάλι ευδιάθετο με την όρεξη του να επανέρχεται μετα απο όλες αυτές τις μέρες "νηστείας" και αρχισε να τρώει την κοτοσουπα του. Θεωρώ πως αν δεν είχα τα βίντεο και τα άρθρα σας, θα είχε πάρει κιόλας την πρωτη του αντιβίωση… τσάμπα! Σας ευχαριστούμε απο καρδιάς για το υπέροχο γενναιόδωρο έργο σας!
Να είστε καλά, και ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ για την ψυχραιμία που δείξατε, σίγουρα δεν ήταν καθόλου εύκολο. Για να καταλάβετε και λίγο καλύτερα γιατί κάνετε όλον αυτόν τον κόπο, ρίξτε μια ματιά και σε αυτό το βίντεο αν δεν το έχετε ήδη δει: https://youtu.be/mfjS9zjWT5g
Πολύ καλή συνέχεια σας εύχομαι! Σουζάννα
Γεια σας. Σας παρακολουθώ καιρό και τώρα που έφτασε η στιγμή να χρειαστώ τις συμβουλές σας τις χρησημοποιησα.εχω ένα παιδί 2,5 χρονών. Έκανε μυξες και πυρετό το πήγαμε με αντιπυρετικά και
ομοιοπαθητική. όταν πέρασαν 6 μέρες πυρετού σε συνεργασία με την παιδίατρο μας εννοείται κάναμε εξετάσεις αίματος και ήταν καλές. Αλλά το παιδί συνεχίζει να έχει πυρετό. Χωρίς αλλά συμπτώματα. Εσείς σε μια τέτοια περίπτωση θα προτείνατε εξετάσεις ούρων;; Γιατί η γιατρός μας το βρίσκει περιττό. Σας ευχαριστούμε πολύ για τις πληροφορίες που μας δίνεται. Κ ελπίζω να μου δώσετε μια συμβουλή γιατί με 10 μέρες πυρετό αγχώνεσαι πλέον. Ευχαριστώ.
Αν το παιδί είναι καλά, οι εξετάσεις καλά κλπ, δεν υπάρχει τρομερός λόγος να αγχώνεται κανείς. Αλλά ναι, μια ουρολοίμωξη (δεν ταιριάζει βέβαια πολύ η ιστορία) αξίζει πάντα να αποκλειστεί, και μόνο για την ψυχική μας ηρεμία. Και η κόρη μου είχε κάνει κάποτε 10/11 μέρες πυρετό, κάτι ιογενές είχε τότε, αλλά εξετάσεις κάναμε. Καλή συνέχεια! Σουζάννα
Καλησπερα σας. Και εγω εχω ενα μωρο 7 μηνων που παιρνουμε δυστυχως αντιβιωση. Βηχας, συναχι και και λιγα ακροαστικα οπως κ πυρετος 38.5-39 6 μερες μας οδηγησε σε αντιβιωση…και επειδηη μετα απο μια μερα δεν επεφτε ο πυρετος καναμε ουρων και αιματος μηπως αλλαξουμε αντιβιωση. Εδειξε crp 45 αλλα δεν ξεραμε αν ειχε πεσει λογω μιας μερας αντιβιωση. Ευτυχως δεν ξαναεκανα πυρετο και δεν πηραμε πιο βαρια αντιβιωση αλλα πρπει να παρει συν 10 μερες. Δινω και προβιοτικα αλλα θηλαζω αποκλειστικα και λυπαμαι που του «χαλασα» τα καλα του βακτηρια. Νομιζω πυρετος πανω απο 5 μερες ειναι ανησυχητικος. Αλλα εμεις ειχαμε και ακροαστικα. Με τα προβιοτικα θα γλυτωσω τιποτα;)
Κατ’ αρχήν θηλάζετε αποκλειστικά, οπότε ποτέ δεν θα έχει την ίδια ζημιά το παιδί σας όπως άλλα που δεν θηλάζουν, και θα ξαναφτιάξει σιγά σιγά τη χλωρίδα του με τα προβιοτικά βακτήρια του μητρικού γάλακτος που λαμβάνει. Όταν δίνετε και προβιοτικά παράλληλα επιπλέον, βοηθάτε περαιτέρω την κατάσταση. Μην τα βάφετε μαύρα, εφόσον έκανε χωρίς αντιβιοτικά ήδη τόσες μέρες πυρετό κατασκεύασε αντισώματα το κάθε παιδί, και αυτά δεν πάνε χαμένα, το ανοσοποιητικό έμαθε ήδη αρκετά, και αν βελτιώθηκε τόσο γρήγορα μπορείτε να συζητήσετε και μια πιο σύντομη αντιβιοτική θεραπεία, της τάξεως των 5-7 ημερών. Περαστικά!!! Σουζάννα
Πολύ παρήγορο αυτό που λέτε! Για να ανακεφαλαιώσουμε πυρετός πάνω από 3 μέρες θεωρείται ανησυχητικός; Επίσης τα ακροαστικά χρήζουν αντιβίωσης αν έχει πυρετό; Τα προβιοτικά μπορούμε να τα συνεχίσουμε και πέραν της αντιβίωσης;
Υπεραπλουστεύετε, προσέξτε να μην το κάνετε αυτό…. δεν είναι μαγικός ο αριθμός των 3 ημερών, σημασία έχει το πώς είναι το παιδί. Αν έχετε παρακολουθήσει τα μαθήματα γονέων, καλύτερα ξαναδιαβάστε το μάθημα του Πυρετού, αν θυμάστε είναι τεράστιο και πολύ αναλυτικό για το πώς κρίνουμε τον πυρετό και πώς συμπεριφερόμαστε.
Για τα ακροαστικά, δείτε π.χ. το εξής βίντεο: https://youtu.be/1EpaZZ-Z4_4
Για τα προβιοτικά, ξεκινήστε διαβάζοντας https://www.kemper.gr/olistiki-paidiatriki-therapeies/ti-einai-mikrobioma
Καλή συνέχεια και περαστικά! Σουζάννα
Σε επαναλαμβανομενες ουρολοιμωξεις μας είπαν ότι πρέπει να δίνουμε προληπτικά κάθε βράδυ αντιβιωση μέχρι τα δύο.ισχυει γιατρέ μου;
Γεια σας, δεν ξέρω το περιστατικό και δεν επιτρέπεται να πάρω θέση. Σε περιστατικά με δυσπλασίες και παλινδρομήσεις ούρων πράγματι συστήνεται χημειοπροφύλαξη και περαιτέρω παρακολούθηση όπως μάλλον σας είπε ο γιατρός σας.
Καλή συνέχεια, Σουζάννα
Σας θαυμάζω και σας παρακολουθώ εδώ κ λίγο καιρό, μας έχετε βοηθήσει πολύ!!
Μία μικρή διευκρίνιση. Στη Μυτιλήνη η λέξη μωρό αντικαθιστά τη λέξη παιδί.
Και τα 12χρονα μωρά τα αποκαλούν χωρίς βέβαια να το εννοούν 😊
Να σας έχει ο Θεός γερή!!!
Καλησπέρα, ναι το γνωρίζω, και το «μωρέλι» έχω ακούσει! (βέβαια μόνο εσείς μπορείτε να μου πείτε, αν τελικά συμπεριφέρονται στο 12χρονο σαν να είναι προέφηβος και του αναθέτουν σιγά σιγά ευθύνες και δουλειές σαν προετοιμασία για τη ζωή ή περισσότερο σαν …μωρό! 😉). Η λέξη έχει τελικά πράγματι σημασία αν αποτυπώνεται και στη συμπεριφορά.
Γεια σας και από μένα και μια φορά ακόμα ευχαριστούμε για τις πολύτιμες συμβουλές! Η δική μου ερώτηση αφορά στα πρόωρα μωράκια. Το 3μηνο που αναφέρετε στον παραπάνω πίνακα μετριέται απο την πραγματική ημερομηνία γέννησης η είναι διορθωμένο, δηλαδή από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κύησης?
Ευχαριστώ πολύ!
Καλησπέρα Σοφία,
όσο και να φαίνεται παράξενο (μιας και διορθώνουμε τόσα πράγματα στα πρόωρα), στη συγκεκριμένη περίπτωση οι 3 μήνες εννοούνται βιολογικά, δηλ από την πραγματική γέννηση και όχι από τη θεωρητική ημερομηνία στις 40 εβδ. κύησης. Οι 3 μήνες ή 90 μέρες μετά τη γέννηση είναι το χρονικό διάστημα στο οποίο οι νεογνολόγοι πρέπει να λαμβάνουν υπ΄όψιν την EOS/LOS (early onset / late onset sepsis), για αυτό και είμαστε τόσο αυστηροί. Αν ενδιαφέρεστε να δείτε (τρελές) λεπτομέρειες επ’ αυτού και μου υπόσχεστε να μην αγχωθείτε, ρίξτε μια ματιά από τη σελίδα 64 και μετά εδώ (ακούω την ηχώ του παρελθόντος μου στη Νεογνολογία 😁, αυτό ήταν στο ντοσιέ όλων μας…): https://www.klinikum.uni-heidelberg.de/fileadmin/kinderklinik/Abt.4_Neonatologie/downloads/Neonatologie_Leitfaden_2020.pdf
Καλή συνέχεια, Σουζάννα
Σε πυρετό από εμβόλιο θα πρέπει οπωσδήποτε να δίνω depon; 5.5 μηνών και Στο εμβόλιο του πνευμονιόκοκκου την πρώτη φορά έκανε πυρετό και έδωσα depon και δεν ξαναέκανε. Σε λίγες μέρες έχουμε επαναληπτικό εμβόλιο και η οδηγία ήταν πως πρέπει να δώσω προληπτικά ντεπον μιας και έκανε πυρετό την προηγούμενη φορά. Θα ήθελα να μάθω την άποψη σας
Καλημέρα Χριστιάνα,
αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Τον πυρετό τον διαχειριζόμαστε σαν μια φυσιολογική αντίδραση/λειτουργία του ανοσοποιητικού σε ένα εξωτερικό ερέθισμα: σε αυτήν την περίπτωση, τα αντιγόνα που περιέχει το εμβόλιο. Η «προφυλακτική» χρήση παρακεταμόλης ξέρω πως ήταν κάποτε αρκετά της μόδας, εκ των υστέρων χαίρομαι που δεν το έκανα ποτέ (μου φαινόταν μάλλον ανοησία, αφού ούτως ή άλλως 1. τα περισσότερα παιδιά δεν κάνουν καν πυρετό και 2. αυτά που θα κάνουν πυρετικό σπασμό θα τον κάνουν είτε δώσω είτε δεν δώσω παρακεταμόλη). Δεν υπάρχουν πολλές έρευνες για το θέμα, αλλά αυτές που έχουν γίνει δείχνουν ξεκάθαρα χαμηλότερα επίπεδα αντισωμάτων σε περιπτώσεις που δίνεται παρακεταμόλη «προληπτικά»:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19837254/
Δηλαδή, για να το πω πιο απλά, αφού τρυπάμε που τρυπάμε το παιδί με σκοπό να αναπτύξει αντιστάσεις σε συγκεκριμένα μικρόβια, ΔΕΝ δίνουμε παράλληλα κάτι που θα μειώσει την ανοσοαπάντηση (πράγμα που εγώ δεν είχα καν φανταστεί πως θα συνέβαινε, αργότερα διάβασα τα αντίστοιχα άρθρα).
Η ανάπτυξη πυρετού είναι πρακτικά σίγουρο σημάδι πως υπάρχει ανοσοαπάντηση και πως το παιδί δεν συγκαταλέγεται στα λίγα που δεν έχουν επιτυχή αντίδραση στα εμβόλια.
Καλή συνέχεια! Σουζάννα 🌷
Τα παιδιά στη Μυτιλήνη δεν τα λενε παιδιά όπως εμείς αλλά μωρά!Όσο χρόνων κ να είναι.Αλλιως μωρελια 😊