Σε περασμένες εποχές δεν υπήρχαν ψυγεία, οπότε τα τρόφιμα τα διατηρούσαν διαφορετικά: τα έθαβαν (καρότα, πατάτες), τα έβραζαν, τα κονσερβοποιούσαν ή τα διατηρούσαν με διαδικασίες ζύμωσης (τυρί, γιαούρτι, τουρσιά). Σήμερα, το φαγητό μας πλένεται και αποστειρώνεται σε τέτοιο βαθμό, που πρακτικά δεν αγγίζει μικροοργανισμός το στόμα μας. Είναι όμως απαραίτητο να συμβαίνει αυτό; Και πόσο καλό είναι η τόση αποστείρωση για την υγεία μας;

Γιατί τα παιδιά πρέπει να τρώνε χώμα κάθε μέρα

Αφ’ ενός διαβάζουμε για τους κινδύνους ενός αποστειρωμένου περιβάλλοντος (αν δεν έχεις διαβάσει τις έρευνες ψάξε τες, υπάρχουν πάμπολλα στοιχεία που αποδεικνύουν πως η αποστειρωμένη τροφή και η ζωή σε περιβάλλοντα φτωχά σε φυσιολογικούς μικροοργανισμούς προκαλούν προβλήματα από αλλεργίες έως εντερικές δυσλειτουργίες κλπ).

Από την άλλη επικρατεί μεγάλη μικροβιοφοβία (που τώρα στις μέρες του COVID έχει φτάσει στο κόκκινο 😳!) και όλοι κυκλοφορούν με απολυμαντικό.

Πόση επαφή με τη γη πρέπει όμως να έχουν τα παιδιά;

Από ό,τι γνωρίζουμε, τα παιδιά πρέπει να βρίσκονται συχνά και για πολλή ώρα εκτός σπιτιού και να έρχονται σε επαφή με το περιβάλλον τους – αρκεί οι γονείς να χρησιμοποιούν την κοινή λογική.

Εκπαίδευση για το ανοσοποιητικό σύστημα

Ένα γραμμάριο χώμα περιέχει μέχρι 10 δισεκατομμύρια ζωντανά βακτήρια, που το παιδί σου χρειάζεται ως «εκπαίδευση» για να μπορέσει να καταπολεμήσει αργότερα τα πραγματικά επικίνδυνα βακτήρια.

Το ανοσοποιητικό σύστημα συμπεριφέρεται και μαθαίνει όπως ένας μυς: πρέπει να εκπαιδεύεται συνεχώς για να διατηρηθεί σε φόρμα.

Η συνεχής έκθεση σε μικροοργανισμούς βοηθά επίσης να διατηρούνται σε ισορροπία συγκεκριμένες ομάδες λευκών αιμοσφαιρίων (αυτή είναι η λεγόμενη “T1/T2 cell balance”).

Διαφορετικά αρχίζει συχνά το σώμα να κάνει… ανοησίες, αναπτύσσοντας αλλεργίες και αυτοάνοσα νοσήματα.

Δεν θέλω προς Θεού να υποστηρίξω πως η απουσία μικροοργανισμών είναι ο μόνος παράγοντας για την ανάπτυξη αλλεργιών και αυτοάνοσων ασθενειών, αλλά είναι σημαντικός παράγοντας για τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού, αφού δεν αναπτύσσεται πια φυσιολογικά.

Λίγο χώμα την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα!

(αυτή είναι μια δική μου παραλλαγή στο γνωστό ρητό, και πίστεψέ με, στο ιατρείο βλέπω πως τα παιδιά που μεγαλώνουν στη «φούσκα» μάς έρχονται πιο συχνά άρρωστα)

Πάντως, το γεγονός και μόνο πως τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τη γη προϋποθέτει πως βγαίνουν τακτικά στον καθαρό αέρα. Αυτό από μόνο του είναι ανεκτίμητο για την υγεία του παιδιού σου σε σύγκριση με τον καναπέ και το tablet!

Η πιθανότητα, από την άλλη πλευρά, να πάθει κάτι πολύ κακό λόγω της επαφής με το χώμα, είναι σχεδόν αμελητέα. Τα περισσότερα από τα συστατικά της γης είναι ασφαλή από ιατρική άποψη, και εκτός των μικροοργανισμών το έδαφος περιέχει και σημαντικά ιχνοστοιχεία όπως o χαλκός, το μαγγάνιο, ο ψευδάργυρος κ.ά.

Φυσικά, εάν ψεκάζετε τακτικά με φυτοφάρμακα τον κήπο, δεν πρέπει να αφήνεις τα παιδιά σου να παίζουν εκεί. Το ίδιο ισχύει αν πολλά κατοικίδια χρησιμοποιούν τον κήπο ως τουαλέτα.

Λιγότερες αλλεργίες

Η τακτική κατανάλωση ακόμη και της πολύ μικρής ποσότητας χώματος μπορεί να προστατεύσει το παιδί σας από την ανάπτυξη αλλεργιών.

Μία μελέτη λέει ότι τα παιδιά που τρώνε τα νύχια τους ή βάζουν συχνά τα χέρια στο στόμα (και κατά συνέπεια τρώνε και τα βακτήρια του δέρματος) έχουν λιγότερες αλλεργίες στη σκόνη ή στα ζώα.

Μια μεγάλη μελέτη στη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία δείχνει επίσης τους κινδύνους που μπορεί να έχει η υπερβολική καθαριότητα για τα παιδιά μας και πόσο καλό είναι να έχουν τακτική επαφή με τα ζώα:

Εξετάστηκαν παιδιά ηλικίας 6 έως 13 ετών που μεγάλωσαν στην ύπαιθρο και στην πόλη. Τα παιδιά που ήταν τακτικά έξω και έμπαιναν σε στάβλους ήταν λιγότερο πιθανό να έχουν άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα ή ατοπική δερματίτιδα. Όλες αυτές οι ασθένειες σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα, και είναι πολύ σπάνιες σε χώρες του τρίτου κόσμου.

Μια άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ διαπίστωσε ότι το 7% των παιδιών που είχαν τακτική επαφή με ζώα εμφάνισαν αλλεργίες. Συγκριτικά, το ποσοστό των παιδιών με αλλεργίες ήταν 33% εάν δεν είχαν επαφή με ζώα του στάβλου.

Πώς παίρνει το παιδί σας την καθημερινή του μερίδα χώματος;

Φάτο… όπως είναι!

Ξέρω, ακούγεται επαναστατικό! Αλλά: από το δικό σας κήπο μπορείτε απλά να φάτε καρότα ή άλλα μη ψεκασμένα λαχανικά και φρούτα όπως είναι τα σύκα, τα βερίκοκα κλπ!

Ίσως χρειαστεί να σκουπίσετε λίγο το καρότο ή να το ξεπλύνετε από τα πολλά πολλά, αλλά αυτό αρκεί. Το παιδί σας θα λάβει έτσι περίπου 500mg εδάφους ανά μερίδα (στο κάτω-κάτω, 500mg είναι μόνο μισό γραμμάριο 🙂).

Αν θυμάμαι καλά, όταν ήμασταν παιδιά δεν πλέναμε τα σύκα που «δανειζόμασταν» από τον κήπο της γειτόνισσας!

Τώρα, εννοείται πως δεν μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα εάν τα αγορασμένα (βιολογικά) λαχανικά και φρούτα είναι ή δεν είναι ψεκασμένα.

Απλώς πάντα το ελπίζω και τα ξεπλένω μία φορά. Σε γενικές γραμμές, ανησυχώ λιγότερο για τα φυτοφάρμακα που είναι πάνω στα λαχανικά και περισσότερο για αυτά που είναι μέσα στα φρούτα και τα λαχανικά και μέσα στο νερό που πίνουμε.

Ας παίξουμε έξω!

Μόνο και μόνο παίζοντας έξω στην ύπαιθρο, καταναλώνουν περίπου 500mg εδάφους την ημέρα. Ίσως αυτό το μισό γραμμάριο να μην σου ακούγεται σαν «πολύ», αλλά περιέχει περισσότερους μικροοργανισμούς από τους κατοίκους του πλανήτη μας!

Πάρτε ένα κατοικίδιο 🐶😸🐹

Όπως έδειξαν οι μελέτες που προαναφέραμε, η επαφή με τα ζώα οδηγεί σε λιγότερες αλλεργίες και άσθμα. Παρεμπιπτόντως, φέρνουν επίσης και αρκετό χώμα μέσα στο σπίτι.

Αυτό είναι μόνο ένα από τα οφέλη από το να έχετε ένα κατοικίδιο. Τα παιδιά μου είναι πολύ πιο ισορροπημένα από τότε που αποκτήσαμε ένα σκυλάκι – η Λούσυ είναι πάντα παρούσα και τους προσφέρει απλόχερα αγάπη και παρηγοριά. Με αυτόν τον τρόπο δεν νιώθουν ποτέ μόνα.

Εάν δεν μπορείτε ή δεν επιτρέπεται να έχετε κατοικίδιο, τότε ίσως μπορείτε να ρωτήσετε κάποιους στη γειτονιά σας; Συχνά υπάρχουν γείτονες που χρειάζονται λίγη βοήθεια με το κατοικίδιό τους (π.χ. να το πηγαίνουν βόλτα, να το φιλοξενήσουν όταν λείπει ο ιδιοκτήτης αντί να πάει σε πανσιόν κλπ.)

Κολύμπι σε λίμνη ή σε θάλασσα

Και στο νερό υπάρχουν πολλοί μικροοργανισμοί που κάνουν καλό στο σώμα μας.

Ακόμα και το παιχνίδι κοντά στο νερό είναι συχνά ευεργετικό για δερματικές παθήσεις, ειδικά στην περίπτωση του θαλασσινού νερού λόγω της αλληλεπίδρασης του ήλιου και του αλατιού.

Το ελάχιστο επίπεδο …βρώμας 😉

Εάν ΔΕΝ μπορείς ή δεν θέλεις να εφαρμόσεις κάτι από αυτά που σου περιέγραψα παραπάνω, ξανά, δεν χάθηκε ο κόσμος. Χρησιμοποίησε απλά λιγότερα ή καθόλου απολυμαντικά (βλ. χλωρίνη… 😒) και επιθετικά προϊόντα καθαρισμού.

(Υπάρχουν ακόμη και απορρυπαντικά που περιέχουν ευεργετικούς μικροοργανισμούς.)

Ξεκινήστε καλύτερα αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού!

Ποτέ δεν ξεχνάμε την κοινή λογική

Φυσικά, το παιδί σου θα συνεχίσει να πλένει τα χέρια του μετά το παιχνίδι. Έχει άλλωστε ήδη πάρει την ημερήσια «δόση του» την ώρα που έπαιζε.

Το απλό, καλό πλύσιμο αρκεί. Δεν είναι απαραίτητο τα χέρια να απολυμαίνονται!

Φυσικά δεν θα αφήσεις το παιδί σου να τρώει τα κακά της γάτας ή μαμούνια.

(Επίσης δεν χρειάζεται να φοβάσαι μήπως πάθει κάτι σοβαρό το παιδί σου. Το 2016, ο κίνδυνος θανάτου από πτώση στις ΗΠΑ ήταν 1 στις 119.

Ο κίνδυνος να χτυπηθεί από κεραυνό ήταν 1 στις 114195 και ο κίνδυνος μόλυνσης με επικίνδυνα σαρκοφάγα βακτήρια ήταν προφανώς τόσο απειροελάχιστος, που δεν τον έβαλαν καν στη λίστα των κινδύνων!)

Τι λες λοιπόν, λίγο χωματάκι παραπάνω για το παιδί; 😉